Nenos que non comen. Quitándolle ferro ao asunto.

Poderiache gostar tamén...

5 Respostas

  1. Oscarunin di:

    Interesante artículo. A mi solo me preocupa cuando comen “porquerías” en detrimento de alimentos mas saludables..
    A todos nos gusta que los niños coman, pero como bien dices cada niño es un mundo… Yo quede tranquilo en ese sentido el día que después de un intenso día de esquí mi hija ni siquiera tenia “prisa” por ingerir calorías rápidas en forma de chocolate…
    En mi opinión es mas importante que coman de todo a que coman mucho.
    Porque esa es otra… Hay niños que comen mucho pero de lo que les gusta ( y el problema es cuando lo que les gusta es limitado)

    Un padre de niña que con me poco 😉

    • Grazas, Oscaruning, polos teus comentarios.

      Tes toda a razón cando apuntas que o importante non é tanto a cantidade, como a variedade, e aí somos os que temos a responsabilidade de educar os que nos temos que mollar.

      Un saúdo.

  2. Anonymous di:

    O artigo é brillante e moi ben enfocado, en consecuencia pouco teño que engadir nese sentido.
    A min, a parte “social” da comida axudoume a ensinar aos meus fillos e explícome.
    Sempre crin que aos fillos hai que educalos com moitísimo amor, a necesaria disciplina e finalmente “deixándolles decidir” en todo aquilo que estea dentro da súa capacidade.
    Deste xeito cando eran moi pequenos e poñíalles auga no vaso preguntáballes Queres máis? e eles decidían. Seguramente poucas cousas máis podían decidir, pero esta podían. Da mesma xeito cando lles servía comida preguntáballes o mesmo e eles tamén “opinaban”, aínda que aí a última decisión, con tacto, era miña. Pero xa lles facía pensar… A parte social da comida é un factor fundamental e serve para moitas cousas.
    Saúdos
    A.

    • Grazas, A., pola túa aportación.

      Creo que apuntas un tema moi interesante cando comentas o aspecto social (e tamén socializador) que ten a alimentación. Comemos ao redor dunha mesa onde se producen continuas interrelacións sociais, a través das cuales se ensinan/aprenden moitas normas, sociais ou non. En moitos casos, é o dos poucos momentos nos que se produce unha convivencia de todos os membros da unidade familiar. Sería unha pena desaproveitalo.

      Saúdos.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *