Reflexións con cheiro a cole

Poderiache gostar tamén...

2 Respostas

  1. Anonymous di:

    Magnífico escrito unha vez máis. Nada nel ten desperdicio, pero eu vou priorizar dous aspectos do mesmo:

    – Aceptar o erro como parte da aprendizaxe.
    – Resaltar a importancia da lectoescritura.

    Si aceptamos o primeiro,os fillos non terán medo a “crear” as súas propias solucións e si non acertan, cousa máis que normal, aceptarano sen traumas.

    Si penalizamos o erro de forma drástica, os fillos limitaranse a aprender ou a memorizar o que se lles ensine e dificilmente lanzaranse a “crear”, por medo ao castigo.

    Necesitamos “creadores”, necesitamos innovadores.

    Si aprendes a ler correctamente terás ao teu alcance millóns de experiencias, ás veces reais, ás veces imaxinadas, e como mellor e máis rápidamente leas, máis coñecementos atesourarás.

    Recordo que os domingos pola mañá, chamabamos, a miña esposa e eu, a cada un dos nosos fillos, aínda moi pequenos, metiámolos na nosa cama e explicabámoslles os debuxos de Asterix. Rían e rían sen parar. Cando por fin empezaron a ler e déronse conta que o que lían coincidía co que lles explicabamos, o seu gozo foi infinito.

    Xa non nos necesitaban para experimentar a inmensa alegría de “facer falar” aos seus personaxes favoritos!!!!.

    Logo veu a seguinte fase, ou sexa escribir o que sentían ou querían dicir. Ahi só se nos ocorreu facerlles caso e ir corrixindo e enriquecendo o seu léxico.

    Con ese bagaje, entenderán mellor o que os demais quéiranlles dicir e saberán transmitir, ata con tenrura e sen ferir sentimentos, o que queiran expresar.

    O escrito dá moito máis de si, pero entendo que tampouco podo abusar deste espazo.

    Queixume, en todo caso, non coñecer entón o escrito que agora a psicóloga fainos chegar, dado que, con seguridade, aproveitámolo para mellorar a educación dos nosos fillos.

    Felicidades Ermi.

    A.

  2. Moitas grazas pola túa participación. Sempre é moi interesante e moi benvida. Non teñas medo de escribir, as diferentes aportacións enriquecen este blog.

    Estou de acordo contigo en que este tema, como tantos outros, dan para escribir libros enteiros. A idea coa que comecei este post non era outra que realizar un esquema que axudase a previr problemas na escola.

    Gústanme os puntos que resaltas e paréceme magnífica a idea de ler comic cos nenos que non saben ler… Da moitísimo xogo. Ademais, esta idea desbarata aquela outra de que ler comic entorpece a aprendizaxe da lectura, tan arraigada cando eu era pequena.

    Os nenos necesitan pais que exerzan coma tal. Pode que necesitemos axudar aos nosos fillos en certos momentos, proporcionando técnicas de estudo ou axudando naquel punto que ofrece unha maior dificultade, pero a nosa labor non é a de ser mestres. O noso cometido con respecto aos estudos é conseguir que os nosos fillos alcancen un nivel de autonomía que lles permita saír adiante por si mesmos. Estudar é o seu traballo, non o noso.

    Un saúdo e, de novo, moitas grazas pola túa interesante aportación.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *